Osteochondroza jest uważana za częstą chorobę kręgosłupa. Ze względu na specyficzny tryb życia najbardziej cierpi dolna część pleców, dlatego najczęściej występują objawy osteochondrozy lędźwiowej. Patologia jest równie niebezpieczna zarówno dla mężczyzn, jak i kobiet, niezależnie od wieku. Pacjenci z tą chorobą noszą gorset i cierpią w czasie ciąży. Konieczna staje się dieta i aktywność fizyczna.
Choroba zaliczana jest do odrębnej sekcji Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób, wersja 10 (ICD-10) i należy do dorsopatii deformujących (ICD-10 M42-43). Osteochondroza kręgosłupa przypisana jest do kodu M42 według ICD-10. Według ICD-10 istnieją takie opcje:
- Osteochondroza młodzieńcza – M42.0 wg ICD-10.
- Osteochondroza u dorosłych – M42.1 wg ICD-10.
- Formy nieokreślone – M42.9 wg ICD-10.
Jeśli wcześniej choroba rozprzestrzeniała się na osoby w wieku powyżej 30 lat, ostatnio pojawiła się tendencja do dotykania młodszego pokolenia. Związany ze stresem i długotrwałym korzystaniem z komputera, pasywny tryb życia.
Dolna część pleców zawsze podlega dużym obciążeniom, zarówno natury motorycznej, jak i ciężaru ciała. Kobiety w ciąży bardzo cierpią, osoby, które w swoim życiu mają liczne urazy kręgosłupa lędźwiowego i ignorują takie czynniki jak aktywność fizyczna. Ponadto, badając przyczyny przepukliny międzykręgowej i ucisku nerwu kulszowego, możemy zidentyfikować główny czynnik – długotrwałą osteochondrozę.
Przyczyny i etapy patologii
Wszystkie przyczyny prowadzące do patologii można podzielić na zewnętrzne i wewnętrzne. Te pierwsze związane są z różnorodnym wpływem czynników zewnętrznych. Na osteochondrozę podatne są osoby prowadzące siedzący tryb życia i mające nadwagę. Ponadto identyfikuje się następujące czynniki predysponujące:
- zawody związane z długimi okresami siedzenia;
- hipotermia;
- osłabienie mechanizmów obronnych organizmu związane ze stresem i przepracowaniem.
Przyczyny wewnętrzne wynikają z predyspozycji genetycznych i różnych chorób. W przypadku chorób endokrynologicznych odbudowa tkanki kostnej i mięśniowej oraz ich odżywianie są zakłócane. Schorzenie to można zaobserwować wraz z wiekiem i predyspozycjami genetycznymi, zwłaszcza jeśli wywiad chorobowy wskazuje na urazy kręgosłupa w młodym wieku.
Patologiczne zaburzenia struktury kręgosłupa przyspieszają wystąpienie osteochondrozy; jeśli leczenie nie zostanie przeprowadzone, choroba szybko postępuje. Najbardziej znaczącymi schorzeniami są kifoza i skolioza. Z wywiadu wynika również, że najczęstszą przyczyną choroby jest uraz kręgosłupa.
Choroba charakteryzuje się 4 etapami postępu. W pierwszym etapie nie występują poważne zaburzenia w odżywieniu i strukturze krążków międzykręgowych. Objawy są łagodne. Można je łatwo złagodzić za pomocą środków przeciwbólowych. W tym okresie chorobę można najszybciej wyleczyć; najważniejsze jest, aby go nie przegrzewać i nie obciążać pleców. Bardzo pomaga dieta i rehabilitacja.
Osteochondroza często zaczyna pojawiać się już w czasie ciąży, a nieleczona szybko przechodzi do kolejnego etapu. Historia medycyny uznaje ortezę za skuteczną metodę leczenia postępu choroby.
Drugi etap charakteryzuje się występami i żywymi objawami klinicznymi. Leczenie staje się trudne, zaostrzenia występują częściej. W przypadku dziewcząt przed rozpoczęciem ciąży konieczne jest wyleczenie choroby, aby uniknąć powikłań związanych z odkładaniem się soli i przemieszczeniem kręgów. Mogą wystąpić problemy z pójściem do toalety, wtedy pomogą specjalne świece. Skuteczny może być także gorset, dieta, codzienne ćwiczenia i ERT.
Trzeci i czwarty etap są niebezpieczne ze względu na pojawienie się przepuklin międzykręgowych, powikłań i zaburzeń w funkcjonowaniu narządów wewnętrznych. Sama dieta i masaże nie pomogą. Czasami jedynym wyjściem w walce z chorobą może być leczenie chirurgiczne. W przyszłości osoba będzie musiała nosić gorset, a powrót do zdrowia zajmie dużo czasu.
Objawy
Objawy osteochondrozy lędźwiowej zaczynają pojawiać się w pierwszym etapie choroby wraz z pojawieniem się ostrego bólu w okolicy lędźwiowej. Zaostrzenie początkowo mija szybko i nie zakłóca normalnego funkcjonowania. W czasie ciąży kobieta stale odczuwa dyskomfort i napięcie mięśni.
W miarę postępu choroby zaostrzenia występują częściej, ale można je złagodzić za pomocą leków przeciwbólowych. Objawy bólowe stają się długotrwałe i bolesne. Jeśli zaatakowane zostaną włókna nerwowe, ból promieniuje do różnych części ciała. Może to być noga, pośladki i różne obszary pleców. Nasilony ból występuje podczas długotrwałego przebywania w jednej pozycji, wykonywania gwałtownych ruchów lub podnoszenia ciężkich przedmiotów. Może pojawić się charakterystyczny objaw osteochondrozy - lumbago.
Oprócz uczucia bólu cierpi gorset mięśniowy. Mięśnie pleców są stale napięte i bolesne przy ucisku. Z czasem zaostrzenie nie ustępuje, u pacjenta pojawia się nieznośny ból, nasilający się nawet przy niewielkim ruchu, kaszlu czy kichaniu. W czasie ciąży następuje przyrost masy ciała, co pogarsza ogólne samopoczucie kobiety i wywołuje ciągłe objawy osteochondrozy.
W skrajnych stadiach unerwienie zostaje zakłócone i wpływa to na rdzeń kręgowy. Gorset mięśniowy nie radzi sobie z ochroną, kręgi ulegają zniszczeniu i tworzą się przepukliny międzykręgowe. Następują zaburzenia w funkcjonowaniu jelit, żołądka i układu moczowo-płciowego. Mężczyźni mają problemy z potencją. Ciągły ból i objawy zatrucia pogarszają samopoczucie. Historia choroby pacjenta z takimi nieprawidłowościami często prowadzi go na stół operacyjny.
Leczenie
Aby wybrać właściwe leczenie osteochondrozy, przeprowadza się diagnozę. Szczegółowo badana jest historia choroby pacjenta oraz skargi. Zaostrzenie umożliwia dokładniejszą identyfikację obrazu za pomocą technik diagnostycznych. Historia choroby pacjenta jest aktualizowana o nowe objawy. W celu zbadania kręgosłupa przepisuje się prześwietlenie. W czasie ciąży nie można wykonywać zdjęć rentgenowskich w taki sam sposób, jak nosić gorset.
Istnieją inne metody diagnostyczne. Może to być rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa. Badanie ultrasonograficzne wykonuje się w celu zbadania narządów wewnętrznych, szczególnie jeśli historia choroby wskazuje na różne patologie.
Leczenie w każdym przypadku dobierane jest indywidualnie i musi być kompleksowe. Istnieją pewne zasady, które pomagają wyleczyć chorobę. Są to leki łagodzące ból, dieta normalizująca funkcjonowanie narządów wewnętrznych. Nie należy również ogrzewać dotkniętego obszaru.
W czasie ciąży musisz przede wszystkim martwić się o zdrowie płodu. W zaawansowanych przypadkach, oprócz głównego przebiegu terapii, konieczne jest noszenie gorsetu. W przypadku zaburzeń czynności jelit stosuje się specjalne czopki. Nie należy również rozgrzewać mięśni dolnej części pleców, jeśli występuje zaostrzenie. Dietę przepisuje się po konsultacji z ginekologiem. Ładowanie powinno być wyjątkowe i o określonej porze.
Leczenie ma na celu głównie eliminację objawów i przywrócenie fizjologicznych funkcji kręgosłupa.
W przypadku bólu konieczne jest przyjmowanie NLPZ, leków przeciwskurczowych i przeciwbólowych. Lekarz przepisze niezbędne lekarstwo. Silny ból można złagodzić za pomocą blokady nowokainy.
Z diety wyklucza się pokarmy szkodliwe i trudne dla wątroby i nerek. Nie należy nadużywać alkoholu ani papierosów. Aby wyleczyć chorobę, można łączyć leki i tradycyjne metody terapii. Ładowanie powinno stać się częścią rytmu życia. Nie należy podgrzewać miejsca urazu w okresie zaostrzenia ani na początku leczenia. Dietę należy przepisywać przez długi czas.
Masaże, terapia manualna, fizjoterapia i codzienna aktywność fizyczna przynoszą skutek – to właśnie pomoże Ci pozbyć się choroby i zachować zawsze formę.